یا لثارات الحسین

🌹امام صادق عليه السلام میفرمایند: 

🔰تَجِدُ الرَّجُلَ لا يُخطِئُ بِلامٍ ولا واوٍ خَطيبا مِصقَعا، ولَقَلبُهُ أشَدُّ ظُلمَةً مِنَ اللَّيلِ المُظلِمِ. وتَجِدُ الرَّجُلَ لا يَستَطيعُ يُعَبِّرُ عَمّا في قَلبِهِ بِلِسانِهِ، وقَلبُهُ يَزهَرُ كَما يَزهَرُ المِصباح.ُ(الكافی ج۲ ص۴۲۲) 

🔶شخصى را می یابی كه در لام يا واوى خطا نمى كند و خطیبی سخنور و فصیح است امّا دلش از  شب تار هم تاریکتر است و شخص ديگرى را مى بينى كه نمى تواند حرف دلش را به زبان بياورد ليكن دلش مانند چراغ مى درخشد.

📍آری چه بسا کسانی هستند که ده ها کتاب به ظاهر زیبا در باب متون دینی با آرایه های ادبی و اصطلاحات علمی پیچیده تحریر نموده یا سخنرانی های بسیار گیرا و شورانگیز ارائه داده اند ولی این قلم ها و این بیانات از نور هدایت خالی باشد و حتی سیاهچاله های تباهی را که همه انوار فطری جامعه را می بلعد به روی مردم بگشایند‌. هر چند در اسلام عزیز بر آرایه های لفظی و ادبی تاکید فراوان شده است و خود اهل البیت کرام(ع)، اربابان سخن و امیران کلام بوده اند لکن آنچه اصل بنیادین است این میباشد که بیان و قلم از نهاد پاکیزه و قلبی نورانی صادر شود.